ඇලෙක්සැන්ඩ්රියාවේ I ඇලෙක්සැන්ඩර් රදගුරුතුමාගේ මූලිකත්වය තුළ, එදා සභාව ගැටළු ගණනාවක් සමඟ මුහුණ දෙමින් කටයුතු කළේය. මේවාට පාස්කු දින පිළිබද අර්බුදය, මෙලෙටියස්ගේ සහ ඒරියන්වාදය පිළිබඳ ප්රශ්නය ඇතුළත් විය. මෙතුමා නීසියා හි පළමු මන්ත්රණ සභාවේ ඒරියන්වාදයට විරුද්ධව කටයුතු කළ නායකයා විය. මෙතුමා සභා පියවරුන්ගෙන් කෙනෙකු වන ඇලෙක්සැන්ඩ්රියාවේ අතනාසියස්ගේ අනුප්රාප්තිකයාට ද උපදෙස් දෙන ලදි.
සාපේක්ෂව ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ මුල් කාලය ගැන දන්නේ අල්ප වශයෙනි. ඔහු පූජකයෙකු ලෙස සිටි කාලය තුළ, ගැලරියස් සහ මැක්සිමිනස් අධිරාජ්යයන් විසින් දියත් කරන ලද හිංසා පීඩා අත්විඳ ඇත.
ඇලෙක්සැන්ඩ්රියාවේ අචිලස් ට පසුව මෙතුමා රදගුරුවරයා බවට පත් විය.
ඇලෙක්සැන්ඩර් ඔහුගේ කුලදෙටුවන්ගේ පාලන සමයේදී මූලික අභියෝග තුනකට මුහුණ දුන්නේය. මෙයින් පළමුවැන්න පාස්කු උත්සවයේ දිනය පිළිබඳ මතභේදයට තුඩු දුන් එරෙසෙන්ටියස් විසින් මෙහෙයවන ලද භේදකාරී නිකායකි. ඇලෙක්සැන්ඩර් මතභේදය පිළිබඳ විශේෂ නිබන්ධනයක් ලිවීමේ ස්ථාවරයට ඔහු පත් වූ අතර, ඇලෙක්සැන්ඩ්රියාවේ ඩයොනිසියස් විසින් මෙම කාරණය සම්බන්ධයෙන් පෙර ප්රකාශයන් උපුටා දක්වා ඇත. ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේම උත්සාහයෙන් ආරවුල සමනය කිරීමට ප්රමාණවත් නොවුුුණු නමුත් ඔහුගේ ධූර කාලය තුළ පවත්වන ලද නිසියා හි පළමු කවුන්සිලය මෙම ප්රශ්නය විසඳන ලදි.
ඔහුගේ දෙවන ප්රධාන සැලකිල්ල වූයේ ඇලෙක්සැන්ඩර්ට කලින් අචිලස්ට කළාක් මෙන් දිගින් දිගටම අපහාස කළ ලයිකොපොලිස්හි මෙලෙටියස්ගේ කාරණයයි. මෙලෙටියස් I වන කොන්ස්ටන්ටයින් අධිරාජ්යයාගේ ඉදිරියට විධිමත් පැමිණිල්ලක් ඉදිරිපත් කිරීමට තරම් සිදුවීම දුරදිග ගිය, නමුත් ඒ පිළිබඳව අසාමාන්ය අවධානයක් යොමු නොවීය.
කෙසේ වෙතත්, වඩාත් වැදගත් කරුණ නම්, මෙලෙටියස් ඒ්රියස් සමඟ යම් ආකාරයක සන්ධානයක් ඇති කර ගත් බවක් පෙනෙන්නට තිබීමයි. මෙලෙටියස් තම ප්රධානියාගේ අනුමැතියකින් තොරව කටයුතු කරන ලදි. මෙම මතභේදය නිසියා මන්ත්රණ සභාව දක්වා ගමන් කළේය. ඇලෙක්සැන්ඩර් තුමා මෙලෙටියස්ට නැවත සභාවට එකතුවීමට ඉඩ දුන් අතර, ඒරියස් සමඟ මෙලෙටියස්ගේ මිත්රත්වය අවසන් විය.
ඇලෙක්සැන්ඩර් තුමා මන්ත්රණ සභාවට පැමිණියේ හෙරක්ලියාවේ පොටමන්, තීබ්ස්හි පැෆ්නුටියස් සහ ඔහුගේ ප්රකාශකයා ලෙස ක්රියා කළ උපස්ථායකයා වන අතනාසියස් ඇතුළත් කණ්ඩායමක් සමඟ ය. ඇලෙක්සැන්ඩර් තුමා රැස්වීමේ මුලසුන දැරීමට නියමිතව සිටි නමුත් ඔහුට මුලසුන දැරීමට සහ ප්රධාන චූදිතයා ලෙස කටයුතු කළ නොහැකි බව හැඟී ගියේය. එම පදනම මත ඔහු මූලාසන ධුරය කොර්ඩෝවාහි හොසියස් වෙත පැවරීය.
දීර්ඝ සාකච්ඡාවකින් පසුව, සභාව තීරණයක් නිකුත් කරන ලද අතර, ඒරියස්ගේ මතවාදයන් ප්රතික්ෂෙප කරන ලදි. මෙලෙටියස්ට ඔහුගේ රදගුරු පදවිය රඳවා ගැනීමට ඉඩ දෙන ලෙසට බලය පවරන නමුත් කිසිදු රදගුරු බලතල ක්රියාත්මක කිරීමට නොහැකි විය. මෙලෙටියස් විසින් පත් කරන ලද එම තනතුරු ද තබා ගත හැකි නමුත්, ඇලෙක්සැන්ඩර් තුමා විසින් අභිෂේක කරන ලද එක් බිෂොප්වරයෙකුගේ මරණයෙන් පසුව පමණක් රදගුරු තනතුරට උසස් කරනු ලැබිණි.
පාස්කු උත්සවයේ දිනය තනිවම තීරණය කිරීමට ඇලෙක්සැන්ඩර් තුමාට අයිතිය ලබා දී දුන් අතර, ඔහුගේ තීරණය රෝමයට සහ සෙසු ක්රිස්තියානි ලෝකයේ අයට පමණක් දැනුම් දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය.
නිසියා සිට ඇලෙක්සැන්ඩ්රියාවට ආපසු පැමිණ මාස පහකට පසු ඇලෙක්සැන්ඩර් මිය ගියේය. ඔහු මිය යමින් සිටියදී, ඔහුගේ අනුප්රාප්තිකයා ලෙස ඔහුගේ උපස්ථායකයා වූ අතනාසියස් නම් කළ බව ඇතැමුන් කියනු ලැබේ.
ඇලෙක්සැන්ඩර් විසින් ලියා ඇති බව අපට කියනු ලබන කෘති කිහිපයක් නොනැසී පවතී. ඒරියන් වාදය සම්බන්ධයෙන් ඔහු ලියූ ලිපි එකතුවක් ගැන ඉතිහාසයේ සඳහන් වේ. අද දක්වා ඉතිරිව ඇත්තේ මෙම ලිපි දෙකක් පමණි.
එරියන් වාදය හෙවත් එරියන් වේදභේදය
0 Comments