දේව ප්‍රසාදය හමුවේ හදවත විවෘත කරමු

 දේව ප්‍රසාදය හමුවේ හදවත විවෘත කරමු

අපගේ ජීවන ගමනේ කවර හෝ මොහොතක අපව අතහැර නොදමන බවට ස්වාමීන් වන ජේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ අපට පොරොන්දු වෙයි. "මම ගොස් නුඹලාට ස්ථානයක් පිළියෙල කරමි... මා සිටින තැන නුඹලාත් සිටින පිණිස ය" (ජොහන් 14:3) යන උන්වහන්සේගේ වචනය, බලාපොරොත්තුවෙන් පිරි හෙට දිනයක් පිළිබඳව අපට දෙන ශ්‍රේෂ්ඨ සහතිකයයි.

අප ජීවත්වන මිනිස් සමාජය තුළ බොහෝවිට අන්‍යෝන්‍ය නොපැහැදීම්, රිදවීම් සහ සිත් තැවුල් ඇතිවීම සාමාන්‍ය දෙයකි. එහෙත්, ස්වර්ගීය නිවහන තුළ අපව සියලු ක්‍රෝධයන්ගෙන්, ඊර්ෂ්‍යාවෙන් සහ ස්වාර්ථකාමීත්වයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම පිරිසිදු කරනු ලබයි. ප්‍රේම කිරීමටත්, අනෙකාගේ ප්‍රේමය ලැබීමටත් අපට බාධා පමුණුවන ඒ සියලු මානුෂික දුර්වලතා එතැනදී අහෝසි වී යයි.

ස්වර්ග රාජ්‍යය දැඩි ලෙස අපේක්ෂා කරන ලෙසත්, දෙවියන් වහන්සේ සමඟ එකතු වීමට නිරන්තරයෙන් පෙළඹෙන ලෙසත් අද අපට දෙවියන් වහන්සේ ආරාධනා කරයි. එසේ ස්වර්ගය කෙරෙහි සිත යොමු කිරීම තුළින් අපගේ හදවත් දේව ප්‍රසාදයට තව තවත් විවෘත වන අතර, අපගේ ජීවිතයේ අවසාන ඉලක්කය පිළිබඳ පැහැදිලි දැක්මක් පවත්වා ගැනීමට එය උපකාරී වේ.

මෙම ස්වර්ගීය ආශාව අප තුළ තහවුරු වීමට නම්, පළමුව අපගේ හදවත් පවිත්‍ර වී දෙවියන් වහන්සේ සමඟ ඇති සබඳතාව නැවත අලුත් විය යුතුය. "ඔබගේ ගැලවීමේ ප්‍රීතිය මට නැවත ලබා දුන මැනව; කැමැත්තෙන් පිරුණු ආත්මයකින් මා උසුලා තැබුව මැනව" (ගීතාවලිය 51:12) යනුවෙන් ගීතාවලිකරුවා ඉල්ලා සිටින්නේ එම ආධ්‍යාත්මික ප්‍රබෝධයයි. අපගේ පාපයන්ගෙන් සහ දුර්වලතාවලින් මිදී, උන්වහන්සේගේ ගැලවීමේ ප්‍රීතිය අත්විඳින විට, අන් අයටද දේව මාර්ගය පෙන්වා දීමටත්, උන්වහන්සේගේ ප්‍රශංසාව මුළු හදවතින්ම ගැයීමටත් අපට ශක්තිය ලැබෙයි. දෙවියන් වහන්සේ උදෙසා අප පුදන උතුම්ම යාගය නම් පසුතැවිලි වූ, බිඳුණු, නම්‍යශීලී හදවතයි. අපගේ බාහිර චාරිත්‍රවලට වඩා උන්වහන්සේ අගය කරන්නේ අපගේ සැබෑ හෘද සාක්ෂිය සහ අවංක පසුතැවිල්ලයි. එබැවින්, උන්වහන්සේගේ දයාවෙන් අපගේ හදවත් අලුත් කරගනිමින්, උන්වහන්සේගේ පූර්ණ අනුග්‍රහය ලබන්නට අපගේ සිත සූදානම් කරගනිමු.