දෙවන වතිකානු මන්ත්‍රණ සභාව සහ කිතුනු සමගිය සඳහා වූ ගමන

 

දෙවන වතිකානු මන්ත්‍රණ සභාව මෑත ඉතිහාසයේ වැදගත්ම ආගමික සිදුවීමක් ලෙස සැලකේ. මෙය කතෝලික සභාවේ අභ්‍යන්තර ප්‍රතිසංස්කරණයට පමණක් නොව, සියලුම කිතුනුවන් අතර සමගිය සෙවීම සඳහා වූ සුවිශේෂී පියවරක් විය.

සමගිය සඳහා වූ විවෘතභාවය

1959 දී 23 වන ජුවාම් පාප්වහන්සේ මෙම මන්ත්‍රණ සභාව ප්‍රකාශයට පත් කරන විට, එහි ප්‍රධාන අරමුණක් වූයේ කිතුනු සමගිය ප්‍රවර්ධනය කිරීමයි. මෙහි විශේෂත්වය වූයේ ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වතාවට ප්‍රොතෙස්තන්ත (Protestant) සහ ඕතඩොක්ස් (Orthodox) සභාවල නිරීක්ෂකයින්ට මෙයට සහභාගී වීමට ආරාධනා කිරීමයි. ඔවුන්ට ඡන්ද බලය නොතිබුණද, ඔවුන්ගේ අදහස් මන්ත්‍රණ සභාවේ තීරණ කෙරෙහි සියුම් බලපෑමක් ඇති කළේය.

මෙම ක්‍රියාවලියේදී ප්‍රධාන පුද්ගලයින් දෙදෙනෙකු කැපී පෙනුණි.

• ඔගස්ටින් බී කාදිනල්තුමා (Augustin Bea SJ) : කිතුනු සමගිය ප්‍රවර්ධනය කිරීමේ ලේකම් කාර්යාලයේ ප්‍රධානියා ලෙස කටයුතු කළේය.
• ඊව්ස් කොන්ගාර් පියතුමා (Yves Congar OP): කලින් කොන් කරනු ලැබ සිටි දේවධර්මධරයෙකු වූ මොහු, පසුව මන්ත්‍රණ සභාවේ වැදගත්ම හඬක් බවට පත් විය.

ප්‍රධාන ලේඛන සහ දේවධර්මීය වෙනස්කම්

මෙහිදී බිහි වූ ලේඛන දෙකක් ඉතා වැදගත් වේ:

1. Lumen Gentium (සභාව පිළිබඳ ප්‍රඥප්තිය): මෙහිදී සභාව යන්න වඩාත් පුළුල් ලෙස අර්ථ දැක්වීය. කතෝලික සභාවෙන් පිටතද ශුද්ධවන්තභාවය අත්දැකිය බව මෙයින් පිළිගැනිණි.
2. Unitatis Redintegratio (කිතුනු සමගිය පිළිබඳ ආඥාව): මෙහිදී ප්‍රොතෙස්තන්ත භක්තිකයින් "වැරදි කරන්නන්" ලෙස නොව, "වෙන්වී සිටින සහෝදරයන්" ලෙස හැඳින්වීය. අනෙකුත් කිතුනු ප්‍රජාවන් තුළින්ද ගැලවීමේ මාර්ග ක්‍රියාත්මක වන බව මෙහිදී පිළිගැනිණි.

---

ප්‍රොතෙස්තන්ත ප්‍රතිචාර

විවිධ ප්‍රොතෙස්තන්ත දේවධර්මධරයන් මෙයට විවිධ ප්‍රතිචාර දැක්වූහ:

• කාල් බාර්ත් (Karl Barth): සභාව ශුද්ධ ලියවිල්ල කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කිරීම අගය කළ නමුත්, පාප්වහන්සේගේ නොවරදින සුළුභාවය (Papal Infallibility) වැනි කරුණු විවේචනය කළේය.
• එඩ්මන්ඩ් ෂ්ලින්ක් (Edmund Schlink): ඔහු යෝජනා කළේ සෑම සභාවක්ම තමන් කේන්ද්‍රය ලෙස නොසලකා, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේව කේන්ද්‍රය කරගත් "කොපර්නිකානු විප්ලවයක්" (Copernican Revolution) අවශ්‍ය බවයි.
• ඩේවිඩ් වෙල්ස් (David Wells): මන්ත්‍රණ සභාවේ මිත්‍රශීලී ස්වරය අගය කළද, කතෝලික සම්ප්‍රදාය සහ ශුද්ධ ලියවිල්ල අතර පවතින සම්බන්ධය පිළිබඳව සැක පළ කළේය.

වර්තමාන තත්ත්වය

දෙවන ජුවාම් පාවුළු පාප්වහන්සේගේ කාලයේදී මෙම සමගි සන්ධානය තවදුරටත් ශක්තිමත් විය. ඔහුගේ Ut Unum Sint (ඔවුන් සියල්ලෝම එකම වන්න පිණිස) විශ්ව ලේඛනය හරහා කිතුනු සමගිය කතෝලික සභාවේ ප්‍රධාන එඬේරික කාර්යයක් බව තහවුරු කළේය.

අද වන විටත් දේවධර්මීය වෙනස්කම් (අධිකාරිය, සක්‍රමේන්තු ආදිය) පැවතුණද, දෙවන වතිකානු මන්ත්‍රණ සභාව විසින් ඇති කළ "සතුරුකම වෙනුවට සංවාදය" නම් වාතාවරණය අදටත් කිතුනු ලෝකය තුළ බලපැවැත්වේ.